Od pierwszej wojny światowej do chwili obecnej

Podczas I wojny światowej front górski przebiegał wzdłuż południowej granicy Tyrolu od 1915 do 1918 roku. Wraz z traktatem pokojowym z St. Germain, dzisiejszy Południowy Tyrol i Trentino (dawniej Welschtirol) stały się częścią Włoch w 1919 roku. Dzięki temu zapewnieniu Anglia, Francja i Rosja były w stanie przekonać Włochy do przystąpienia do wojny po ich stronie w tajnym traktacie londyńskim z 1915 roku.

Tłumienie pod rządami Benito Mussoliniego

Kiedy faszyści przejęli władzę we Włoszech, w 1922 roku rozpoczęła się systematyczna italianizacja Południowego Tyrolu. Używanie języka niemieckiego zostało całkowicie zakazane: w szkołach, mediach, administracji i sądach. Niemieckie nazwy miejscowości zostały zastąpione włoskimi, imiona uległy italianizacji, a w niektórych przypadkach także nazwiska rodowe. Włoskojęzyczna większość miała zostać stworzona poprzez zachęcanie do imigracji z innych włoskich prowincji.

Doniosłe porozumienie

W 1939 roku narodowosocjalistyczny dyktator Adolf Hitler i faszystowski dyktator Benito Mussolini osiągnęli porozumienie. Zgodnie z tym porozumieniem niemieckojęzyczni mieszkańcy Południowego Tyrolu mieli następującą opcję: mogli wyemigrować do Rzeszy Niemieckiej lub pozostać w swojej ojczyźnie, gdzie musieliby porzucić swoją kulturę i język. Duża część wybrała emigrację. Chociaż tylko niewielka część faktycznie przesiedliła się z powodu wybuchu II wojny światowej, opcja ta podzieliła ludność Południowego Tyrolu.

Droga do autonomii

Po trudnym i trwającym dziesięciolecia procesie negocjacji - któremu czasami towarzyszyły bomby i przemoc - Południowy Tyrol cieszy się dziś szerokimi prawami autonomii. Pierwszy krok w tym kierunku został podjęty w 1946 r. wraz z porozumieniem Gruber-De-Gasperi (traktat paryski), które gwarantowało ochronę odrębności kulturowej niemieckojęzycznej ludności Południowego Tyrolu i Trentino.

W 1948 r. wszedł w życie Pierwszy Statut Autonomii jako część włoskiej konstytucji. Nie dało to jednak Południowemu Tyrolowi prawdziwego samorządu, ponieważ prawa autonomii zostały przyznane nowo utworzonemu regionowi Trentino-Tiroler Etschland, a ludność włoskojęzyczna stanowiła większość w regionie. Dopiero Drugi Statut Autonomii, który wszedł w życie w 1972 r. i został wdrożony do 1992 r., Autonomiczna Prowincja Bolzano - Południowy Tyrol i Autonomiczna Prowincja Trydentu osiągnęły pełną samorządność.

Wzór do naśladowania dla Europy

Południowy Tyrol jest dziś uważany za wzór autonomii dla mniejszości etnicznych. Ważnym elementem jest prawne umocowanie dwujęzyczności lub trójjęzyczności (niemiecki, włoski i ladyński).

Ponadto w 1998 r. utworzono Region Europejski Tyrol - Południowy Tyrol - Trydent, w którym gubernatorzy Federalnej Prowincji Tyrol, Autonomicznej Prowincji Bolzano - Południowy Tyrol i Autonomicznej Prowincji Trydent przewodniczą w regularnych odstępach czasu wspólnemu parlamentowi prowincji. Ma to na celu wzmocnienie wspólnej tożsamości kulturowej regionu oraz promowanie współpracy gospodarczej i politycznej.