Cesarze, biskupi i hrabiowie

Chrystianizacja regionu środkowoalpejskiego rozpoczyna się w IV wieku w późnym okresie rzymskim. Trydent i Säben stają się ważnymi diecezjami. Na górze Säben znajdują się wykopaliska wczesnochrześcijańskich kościołów z VI wieku, a kościół św. Prokulaw Naturno został zbudowany w VII wieku. W 769 roku klasztor San Candido został założony przez bawarskiego księcia Tassilo jako najstarszy klasztor w regionie Tyrolu. XIII-wieczna kolegiata jest jedną z najważniejszych romańskich budowli sakralnych we wschodnich Alpach.

Rośnie świecka władza biskupów

W 898 roku rozpoczynają się najazdy Węgrów, a wraz z nimi rozwija się średniowieczny system fortyfikacji. Ze względu na brak silnej władzy politycznej, biskupi Trydentu i Säben przejmowali coraz więcej świeckich zadań. W 955 r. Otton I pokonał Węgrów w bitwie pod Lechfeld. Zjednoczył Cesarstwo Wschodniofrankijskie (w tym Księstwo Bawarii) z Królestwem Włoch i został koronowany na cesarza Świętego Cesarstwa Rzymskiego.

Kontrola nad alpejskimi przełęczami stała się głównym czynnikiem władzy dla cesarzy osmańsko-salskich. Z tego powodu nadali oni prawa hrabstwa biskupom Trydentu i Bressanone (w drugiej połowie X wieku stolica biskupia została przeniesiona z Säben do Bressanone ) w XI wieku: hrabstwa Trydentu, Bolzano i Venosta przypadły biskupowi Trydentu, biskup Bressanone najpierw otrzymał hrabstwo Norital (rozciągające się od doliny Valle Isarco na północ od Chiusa do doliny Inn), a później hrabstwo Pusteria.

Powstanie hrabiów Tyrolu

Hrabiowie Tyrolu byli początkowo komornikami biskupów, ale w ciągu XII wieku, począwszy od zamku Tyrol w pobliżu Merano, rozszerzyli swoją władzę ze szkodą dla biskupów. Stopniowo doliny na południe i północ od rzeki Brenner przyjęły nazwę Tyrolu. Od końca XII wieku wzdłuż ważnych ponadregionalnych szlaków komunikacyjnych powstawały miasta. W 1300 r. hrabstwo Tyrol było już dość jednorodnym dominium.

W 1363 r. hrabstwo Tyrolu przeszło z rąk Margarete Maultasch w ręce Habsburgów: Rządzili oni Tyrolem niemal nieprzerwanie do 1918 r. i wywarli decydujący wpływ na kulturę, architekturę i kuchnię.

Tyrolskie powstanie ludowe

Po klęsce Francji w 1805 r. Austria musiała odstąpić Tyrol Bawarii , która jako sojusznik Napoleona wyruszyła na wojnę przeciwko Austrii. Tyrol stał się częścią nowo powstałego Królestwa Bawarii. Między innymi wyższe obciążenia podatkowe, a także ingerencja w sprawy religijne wywołały niechęć, a przymusowy pobór rekrutów do armii bawarskiej ostatecznie doprowadził do powstania Tyrolczyków w 1809 r. pod przywództwem Andreasa Hofera, które zostało brutalnie stłumione.

Następnie Bolzano i obszar na południe od niego, wraz z Trydentem, zostały przyłączone do ówczesnego Królestwa Włoch w 1810 roku, które trwało dziewięć lat z Napoleonem jako królem. W 1813 r. terytoria te zostały ponownie zajęte przez wojska austriackie, a po Kongresie Wiedeńskim w 1815 r. Tyrol ponownie dołączył do monarchii Habsburgów.