Historia Południowego Tyrolu

W czasach rzymskich przez przełęcz Reschen prowadziła ważna Via Claudia Augusta. W średniowieczu trasa przez przełęcz Brenner stawała się coraz ważniejsza zarówno dla podróżników handlowych, jak i pociągów cesarskich. Jednak to połączenie północ-południe biegło przez Renon aż do przedłużenia Kuntersweg, ponieważ nie było drogi przez wąski wąwóz Eisack na północ od Bolzano. Wreszcie, ponad 800 zamków i fortec świadczy o strategicznym znaczeniu Południowego Tyrolu.

Zanim dowiesz się więcej o historii Południowego Tyrolu, oto kilka podstawowych informacji na temat terminu Południowy Tyrol i jego historii.

Termin Południowy Tyrol był już szeroko rozpowszechniony w XIX wieku. Często odnosił się do wszystkich obszarów Tyrolu na południe od głównego grzbietu alpejskiego, a więc także do Trentino. Używano go jednak również w odniesieniu do różnych mniejszych obszarów na południe od przełęczy Brenner.

Południowy Tyrol jako polityczna jednostka administracyjna

Oddzielna historia Południowego Tyrolu od Tyrolu rozpoczęła się dopiero pod koniec I wojny światowej. Wcześniej Południowy Tyrol, jako część Tyrolu, przez ponad 550 lat niemal nieprzerwanie należał do monarchii Habsburgów. W 1919 r. Południowy Tyrol i Trentino stały się częścią Włoch na mocy traktatu pokojowego z St. Germain.

W 1927 r., pod rządami faszystowskich Włoch, utworzono prowincję Bolzano, ale nie osiągnęła ona obecnego zasięgu geograficznego aż do pierwszego statutu autonomii z 1948 r. i nadal była oficjalnie nazywana Tyrolem. Zmieniło się to dopiero w 1972 roku: wraz z Drugim Statutem Autonomii uznano nazwę Południowego Tyrolu, która była powszechnie używana od lat dwudziestych XX wieku. Od tego czasu oficjalna nazwa brzmi Autonomiczna Prowincja Bolzano - Południowy Tyrol.