Wojny górskie w Dolomitach

Wypowiedzenie wojny Austro-Węgrom przez Włochy zapoczątkowało smutny rozdział w historii Dolomitów: Obszar wokół Tre Cime di Lavaredo stał się teatrem wojny, gdzie między innymi Kaiserjäger po stronie austriackiej walczyli o każdy metr z Alpini po stronie włoskiej w najtrudniejszych warunkach.

Wyczerpująca wojna okopowa

Żołnierze wydrążyli kilometry tuneli w Dolomitach, zbudowali fortyfikacje i stacje kolejek linowych, okopy i jaskinie. Zaopatrzenie w wysokich górach okazało się trudne. Zimą żołnierze często musieli tygodniami wytrzymywać w swoich okopach na Monte Paterno, Lagazuoi lub Marmoladzie, nie otrzymując zaopatrzenia.

Wojna okopowa, która trwała około czterech lat, pochłonęła ogromne straty po obu stronach. Na samej Col di Lana, której szczyt został wysadzony w powietrze, zginęło około 8000 żołnierzy. Ogólnie rzecz biorąc, więcej żołnierzy zginęło w wojnie górskiej z powodu głodu i zimna, lawin i spadających skał niż w bitwie. 1 259 żołnierzy jest pochowanych na cmentarzu wojennym Nasswand, który jest zabytkiem wpisanym na listę zabytków i znajduje się 6 kilometrów na południe od Dobbiaco przy drodze w kierunku Cortina d'Ampezzo.

Przeciwko zapomnieniu

Skanseny na Sesto Croda Rossa (część Bellum Aquilarum) i na Monte Piana nad Lago di Landro przekazują wrażenia z okropności i trudów wojny w górach poprzez stanowiska, okopy i galerie. Turyści i alpiniści również wielokrotnie napotykają ślady I wojny światowej w Dolomitach.

Po zakończeniu I wojny światowej wiele granic w Europie zostało zmienionych, a Południowy Tyrol stał się częścią Włoch. Projekt Dolomity bez Granic podkreśla to, co łączy Włochy i Austrię, a nie to, co je dzieli. Wysokogórski szlak z 12 via ferratami biegnie z Cadore przez Alta Pusteria w rejonie Tre Cime di Lavaredo do tyrolskiego Gailtal. Jako ponadregionalny szlak pokojowy, stanowi on alpejskie wyzwanie o niezapomnianym tle historycznym.